Niniejszy serwis wykorzystuje pliki cookie. Korzystanie z serwisu oznacza akceptację tego stanu rzeczy.

Galeria Sztuki Starożytnej

#MityczneOtwarcie

W nowej Galerii Sztuki Starożytnej, która została otwarta po rearanżacji w grudniu 2020 roku, a po raz pierwszy udostępniona  zwiedzającym w lutym roku następnego, znalazło się około 1900 zabytków starożytnych cywilizacji Egiptu, Bliskiego Wschodu, Grecji i Rzymu. Wystawa ukazuje więzi łączące starożytne kultury, opowiada także o recepcji antyku w czasach nowożytnych. Do najciekawszych obiektów należą m.in: sarkofag i kartonaż kapłana Hor Dżehuti z mumią nieznanej kobiety, niemal 10-metrowej długości papirus z Księgą Umarłych, rytualne ślepe wrota z mastaby egipskiego urzędnika imieniem Izi czy mumiowy portret chłopca pochodzący najpewniej z oazy Fajum (Egipt). Do najcenniejszych obiektów należy pochodząca z Iranu złota maska (protoma) w kształcie głowy byka. W galerii prezentowane są także monumentalne rzeźby antyczne z marmuru, zabytki wyrafinowanego greckiego malarstwa wazowego, np. naczynie z wizerunkiem poetki Safony. Dzieła poddano gruntownej konserwacji.


Galeria Sztuki Starożytnej została zamknięta dla zwiedzających w lipcu 2011 roku. Inwestycja, której efektem jest otwarcie nowej Galerii, była możliwa dzięki środkom Unii Europejskiej. Projekt „Rearanżacja stałej ekspozycji Galerii Sztuki Starożytnej Muzeum Narodowego w Warszawie” zrealizowano w ramach działania  8.1 Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury VIII Osi priorytetowej programu Infrastruktura i Środowisko 2014–2020. Wkład krajowy do projektu zapewniło Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Większość zbytków w Galerii Sztuki Starożytnej należy do kolekcji MNW. Są wśród nich dary osób prywatnych (np. Władysława Semerau-Siemianowskiego) oraz instytucji (UNESCO) oraz dzieła zakupione przez Muzeum. Część obiektów pochodzi z kolekcji, które po 1945 roku stały się częścią zbiorów MNW, m.in. Radziwiłłów z Nieborowa, Potockich z Jabłonnej czy Czartoryskich z Gołuchowa oraz przedwojennych zbiorów niemieckich, m.in. ze Śląska, Królewca i Braniewa, które powstawały na bazie zakupów na rynku antykwarycznym pod koniec XIX i w na początku XX wieku. Na ekspozycji znajdują się także dzieła ze zbiorów Muzeum Luwru, z których część przechowywana jest w MNW już od 1960 roku. Liczne obiekty pochodzą z polskich wykopalisk prowadzonych w czasach, gdy prawo pozwalało na pozyskanie części znalezisk odkrytych w toku prac archeologicznych.

Największe osiągnięcia polskiej archeologii łączą się osobą prof. Kazimierza Michałowskiego (1901–1981), związanego z MNW i Uniwersytetem Warszawskim. Uczony kierował wieloma misjami archeologicznymi w Europie i Afryce. W Galerii Sztuki Starożytnej znajdą się zabytki odkryte podczas wykopalisk prowadzonych przez polskich archeologów w Edfu (1937–1938), Myrmekionie (lata 50. XX wieku), Tell al-Atrib (prace rozpoczęte w latach 50. XX wieku) i Faras (1961–1964), kierowanych przez prof. Michałowskiego. Średniowieczne zabytki nubijskiej sztuki chrześcijańskiej pochodzące z tych wykopalisk zaprezentowano w Galerii Faras.

Ekspozycja jest w pełni dostosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Projekt aranżacji przygotowała i zrealizowała pracownia Nizio Design International.
 
Kurator: dr hab. Aleksandra Sulikowska-Bełczowska
 
Honorowy Patronat Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu prof. Piotra Glińskiego
 
Honorowy patronat Polskiego Komitetu do spraw UNESCO