Zbiory Malarstwa Nowożytnego Obcego liczą dzisiaj ponad 3100 obrazów, spośród których eksponowanych jest ok. 400 najcenniejszych obiektów w dwóch galeriach – szkół południowych na I piętrze i szkół północnych na piętrze II. Na galeryjkach balkonowych oglądać można wybrane dzieła malarstwa austriackiego i niemieckiego XVII i XVIII w. oraz rotacyjnie – obrazy dziewiętnastowieczne różnych szkół. Z braku dostatecznej przestrzeni ekspozycyjnej dwa duże zespoły dzieł pozostają w magazynach muzealnych: malarstwo niemieckie, austriackie i czeskie XVII–XVIII w. oraz dziewiętnastowieczne malarstwo europejskie (głównie francuskie i niemieckie). Ponadto w magazynach przechowywane są także poszczególne obrazy innych szkół: włoskiej XV–XVIII w., niemieckiej XVI w. oraz holenderskiej i flamandzkiej XVII–XVIII w.

MALARSTWO WŁOSKIE I FRANCUSKIE
 
W magazynach przechowywane są nieliczne obrazy wczesnych mistrzów włoskich XV–XVI w.: Mariotto di Nardo, Sacra Conversazione; Cosimo Roselli, Święty Jan Chrzciciel i Święty Franciszek; Bonifacio Veronese, Madonna z Dzieciątkiem i świętymi; Antonio Palma, Sacra Conversazione. Natomiast sporą i ważną historycznie i artystycznie grupę stanowią dzieła włoskiego malarstwa barokowego. Są to dzieła takich malarzy, jak: Simone Cantarini, Matteo Rosselli, Elisabetta Sirani, Valerio Castello, Francesco Cipper, zw. Todeschini, Giuseppe Bazzani, Gian Antonio Burrini, Alessandro Lanfranchi, Vincenzo Damini, Giovanni Ghisolfi. Nie są również eksponowane pojedyncze dzieła, przypisywane mistrzom francuskim lub stanowiące repliki warsztatowe ich oryginalnych kompozycji. Są to obrazy wiązane z warsztatami takich malarzy, jak: François Quesnel, Sébastien Bourdon, Jean Antoine Watteau, Joseph Charles Natoire.

MALARSTWO NIDERLANDZKIE, FLAMANDZKIE I HOLENDERSKIE

Wśród nie eksponowanych w galeriach obrazów z kręgu niderlandzkiego na uwagę zasługują: wczesny przykład malarstwa niderlandzkiego – skrzydła ołtarzowe z kręgu Mistrza z Frankfurtu ze świętymi Franciszkiem i Marią Magdaleną oraz monumentalny, pełen barokowego retorycznego patosu, obraz malarza z kręgu Rubensa – przedstawiający prawdopodobnie epizod z historii Marii Medycejskiej. Niektóre cenne obrazy stanowią depozyty, pokazywane w innych muzeach, np. Portret członków parlamentu paryskiego Fransa Pourbusa Mł. w Pałacu w Łazienkach Królewskich. Mniejszej wagi są obrazy mistrzów holenderskich: Pieter van Bloemen, Obóz wojskowy; Antonie Leemans, Myśliwi i ich trofea; Cornelis Cornelisz. van Haarlem, Adam i Ewa oraz inne dzieła z jego warsztatu; Jan van Bijlert (replika), para portretów; Jacob Toorenvliet, Św. Piotr uzdrawia chorych i inne jego dzieła; Gerard de Lairesse (replika), Mecenas (Cesarz August) wspierający sztuki piękne; Gerard ter Borch, warsztat, Kobieta czytająca i młodzieniec z tacą; Benjamin Gerritsz. Cuyp, Potyczka; Antonie van Beerstraten, Krajobraz zimowy; Jan Wijnants, Pejzaż z drogą; Christoffel Pierson, Portret dwojga młodych ludzi; Jan ter Borch, Chrystus z uczniami w Emaus.
 

MALARSTWO NIEMIECKIE

W magazynach Muzeum pozostaje z konieczności bardzo bogaty i okazały zbiór portretów niemieckich, austriackich lub czeskich XVII–XVIII w., a w tym dzieła Balthasara Dennera, Christiana Seybolda, Johanna Kupecky’ego, Georga Desmarées, Antona Graffa, Angeliki Kauffmann, Antona Raphaela Mengsa i in. w Muzeum znajduje się też niewielka kolekcja modelli – szkiców przygotowawczych do większych kompozycji (freskowych lub malowideł ołtarzowych), wiązanych z wybitnymi malarzami-dekoratorami, jak Daniel Gran, Paul Troger, Franz Anton Maulbertsch, Januarius Zick, Wolfgang Köpp czy Franz Joseph Spiegler. Malarstwo rodzajowe i pejzażowe, jakie powstawało na osiemnastowiecznym dworze saskim w Dreźnie, reprezentują w naszych zbiorach liczne obrazy Christiana Wilhelma Ernsta Dietricha. Cenne są też idylliczne lub malownicze pejzaże mistrzów niemieckich, np. Jacoba Philippa Hackerta, niemieckiego malarza czynnego w Rzymie i Neapolu, oraz członków malarskiego rodu Roosów ze środowiska wiedeńskiego i niemiecko-rzymskiego: Johanna Heinricha, Philippa Petera (Rosa da Tivoli), Cajetana (Gaetano de Rosa) i Josepha.