|
W Zbiorach Ikonograficznych i Fotograficznych są przechowywane, opracowywane, udostępniane do badań naukowych muzealia polskie i obce związane z kulturą, nauką oraz historią, obejmujące dzieje cywilizacji od starożytności po dzień dzisiejszy. Blisko 160 000 obiektów to w większości zabytki na podłożu papierowym, jak: rysunki, ryciny, fotografie, druki, rękopisy. Są wśród nich także prace na metalu (dagerotypy, ferrotypy), szkle (negatywy, autochromy), pergaminie (dokumenty), jedwabiu (okolicznościowe druki). Wśród bezcennych oryginałów znajdują się także reprodukcje dzieł sztuki zapomnianych, zniszczonych lub zaginionych oraz dokumentacja zabytków architektury z kresów wschodnich dawnej Rzeczypospolitej. Najstarszy obiekt pochodzi z XIII w. (psałterz z marginaliami muzycznymi), a najnowsze prace to fotografie artystyczne wykonane w 2003 r.
Jednak najwięcej obiektów zgromadzonych w tej kolekcji powstało w XIX i w 1. poł. XX w. Zbiory istnieją przede wszystkim dzięki ofiarodawcom, którzy przekazywali do Muzeum swoje kolekcje. Wśród wielu darczyńców szczególne miejsce zajmują: Cyprian Lachnicki (1824–1906), Leopold Méyet (1850–1912), Seweryn Smolikowski (1850–1920), Dominik Witke-Jeżewski (1862–1944), Juliusz Kłos (1881–1933), Jerzy Hoppen (1891–1969), Tomasz Chełmiński, a w ostatnich latach Barbara Kosidowska i Jadwiga Lipowska-Prażuch.
Zbiory gromadzone są w trzech kolekcjach: Fotografii, Ikonografii i Rękopisów.
Udostępnianie zbiorów po uprzednim umówieniu terminu kwerendy.
|
