|
Legat Kazimierza hrabiego Sobańskiego w 1920 r. zainicjował utworzenie Działu Monet Polskich. Była to jedna z największych i najświetniejszych dziewiętnastowiecznych polskich kolekcji, licząca 8825 monet i medali. Sobański kompletując swój zbiór, szczególną uwagę zwracał na stan zachowania numizmatów, toteż wszystkie egzemplarze były w wyjątkowo dobrym stanie. Dwa lata później kolekcję uzupełniono, kupując 1000 monet wczesnośredniowiecznych od barona Józefa Weyssenhoffa. W 1938 r. dzięki przekazowi z Państwowych Zbiorów Sztuki Dział został znacznie rozszerzony i wzbogacony, także o monety pochodzące z tzw. skarbów (np. skarb z Karczmisk liczący 4500 monet piastowskich z 220 rzadkimi brakteatami pokutniczymi Władysława Krzywoustego) i wykopalisk. II wojna światowa przyniosła ogromne straty. Zaginęły obiekty bite w złocie z kolekcji Sobańskiego, rzadkie i unikatowe okazy zostały na zawsze utracone.
W przyjętej po wojnie kolekcji monet polskich Andrzeja Potockiego, co prawda uszczuplonej o najbardziej znaczące okazy, częściowo zrekompensowano straty, ale ich nie uzupełniono w całości. W 1949 r. Gabinet otrzymał zbiór numizmatyczny zbombardowanego w czasie wojny Gabinetu Numizmatycznego Mennicy Państwowej. Obecnie w Dziale Monet Polskich znajduje się kolekcja w pełni ilustrująca historię mennictwa polskiego od najwcześniejszych denarów Mieszka I i Bolesława Chrobrego po emisje monet współczesnych. Dzisiaj liczy ona ok. 60 000 sztuk, wśród nich wiele egzemplarzy bardzo rzadkich lub unikatowych, stanowiących o jej wysokiej randze zarówno naukowej, jak i kolekcjonerskiej. Należą do nich portugały litewskie Zygmunta Augusta i Stefana Batorego, donatywy Zygmunta III, Jana Kazimierza i Michała Korybuta.
|