|
Zbiory malarstwa europejskiego mają w historii Muzeum Narodowego miejsce szczególne. Znajduje się w nich wciąż, pomimo strat wojennych, kilkanaście obrazów, które były pierwszymi zabytkami, powołanego w 1862 r. Muzeum. Na aukcji Johanna Petera Weyera oraz w antykwariacie Brasseura w Kolonii zakupiono wówczas 43 dzieła dawnych mistrzów niderlandzkich, włoskich, holenderskich, flamandzkich i niemieckich, które stały się zalążkiem przyszłej kolekcji Muzeum Narodowego. Są wśród nich obrazy Bernardina Pinturicchia, Cornelisa van Haarlem, Jacoba Jordaensa, Gerbrandta van den Eeckhouta.
Wśród eksponowanych dzieł są zakupy i dary włączone po II wojnie światowej, ocalałe obrazy z galerii Stanisława Augusta Poniatowskiego, przejęte przez państwo obrazy z kolekcji i muzeów prywatnych oraz cenne depozyty Muzeum - Pałacu w Wilanowie. Skomponowany w ten sposób zespół dzieł jest reprezentatywny dla poszczególnych szkół malarskich w ich historycznym rozwoju od XIV do końca XIX w.
Galeria Malarstwa Obcego składa się z dwóch odrębnych ekspozycji stałych: Galerii Szkół Południowych (malarstwa włoskiego i francuskiego) na I piętrze i Galerii Szkół Północnych (malarstwa niderlandzkiego, niemieckiego, holenderskiego i flamandzkiego) na piętrze II. Na galeryjkach balkonowych oglądać można wybrane dzieła malarstwa austriackiego i niemieckiego XVII i XVIII w. oraz rotacyjnie – obrazy dziewiętnastowieczne różnych szkół – głównie francuskiej i niemieckiej.
|
