190 lat temu, dnia 10 lutego 1818 roku urodził się w Warszawie jeden z jej najznamienitszych mieszkańców – Karol Beyer. Niestety dzisiaj jego nazwisko nie jest powszechnie znane, dlatego tak ważna jest nowa seria znaczków, którą wyemitowała dnia 29 lutego 2008 roku Poczta Polska. Pod hasłem Historia Polskiej Fotografii zostały wydane 4  znaczki o nominale 1.35 zł oraz cztery koperty. Obrazują one dziewięć fotografii wykonanych przez Karola Beyera w latach 1858-1866.

Karol Beyer urodził się w Warszawie w 1818 i tutaj zmarł w 1877. W 1845 otworzył swój pierwszy zakład fotograficzny, a zakończył działalność w 1869. Jego wszechstronne zainteresowania sprawiły, że podejmował w fotografii wszelkie możliwe tematy. Zajmował się fotografią naukową: w 1851 roku wykonał dagerotypy zaćmienia słońca, w 1854 fotografował monety i medale polskie, w 1856 zdokumentował najcenniejsze zbiory polskich kolekcjonerów zabytków, zaprezentowane na wystawie w Warszawie, na przełomie 1858 i 1859 sfotografował dzieła sztuki wystawione przez kolekcjonerów w Krakowie. Reprodukował w technikach fotograficznych współcześnie powstające obrazy, rysunki i rzeźby, przyczyniając się do ich popularyzowania. Fotografował architekturę i pejzaże na obszarze od Gdańska przez Płock i Częstochowę, po Kraków i Ojców. Portretował swoją rodzinną Warszawę oraz jej mieszkańców, utrwalając zmiany zachodzące w architekturze miasta, a także życie codzienne stolicy, również w chwilach szczególnie dramatycznych, jak wydarzenia 1861 roku.

Karol Beyer był autorem pierwszych polskich fotoreportaży (seria zdjęć z budowy Mostu Kierbedzia 1859-1864) oraz pierwszym polskim fotografem, stale współpracującym z prasą ilustrowaną. Miał swój udział przy powoływaniu do życia „Tygodnika Ilustrowanego” w 1859 i Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w 1860. Jako przyjaciel malarzy, pisarzy, dziennikarzy, naukowców i finansistów pozostawał w centrum wydarzeń nie tylko kulturalnych, ale także politycznych. Wszystkie znaczące inicjatywy w Warszawie realizowano z udziałem Beyera. Znane było jego powiedzenie, świadczące o ustawicznej gotowości do bezinteresownej pracy dla wspólnego dobra: „beze mnie te rzeczy się nie robią”. O jego pozycji u współczesnych, także poza granicami kraju, świadczył fakt, że od 1855 pozostawał członkiem Société française de photographie, prestiżowego stowarzyszenia założonego w Paryżu w 1854 i skupiającego aktywnych fotografów z całego świata.